Hier kunnen jullie mijn verslagje lezen van onze eigen, prachtig Veldtourtocht (Tc Sas van Gent).
We zijn rond kwart voor 9, 9 uur richting de start gefietst.
Het was niet zo ver of anders, het was maar bij het voetbalveld van Corn Boys!!
Het was al druk geweest, ik had het zelf niet verwacht.
Want we vertrokken in de regen.
Mijn ma samen met Linda moesten samen aan de inschrijftafel zitten.
Dus daar even gewacht op mijn pa, die was nog buiten.
Daar nog wat gepraat met heel wat bekenden van de club : o.a. Kurt Wauters, Daniel Paelman, Imre Voermans,...
Na een tijdje rond kwart over 9 denk ik, naar buiten gegaan.
En Kurt Wauters en Imre Voermans vroegen of we met hun meereden.
Dus hebben ik en mijn pa dat gedaan, maar dat zijn 2 sterke mannen.
Dus die vlamden nogal sterk door !!
Opeens over de brug, en dan moesten we langs het kreekje van Westorpe fietsen, ik mocht het tempo opvoeren van de mannen .
Op het gemakje daar door gereden.
Want wist ongeveer nog dat het zwaar ging worden.
Daar langs het kreekje was het al redelijk zwaar.
Toen kwamen we daar aan die boer, en dan moesten we naar rechts.
Richting de stoplichten, en daar naar rechts.
Daar is het altijd een stukje asfalt.
Na een tijdje, kwamen we voor bij een onbekende toe
Die pikte ook aan.
Dus we reden met ons 5-en.
Opeens kwam mijn pa naast mij gereden en die zei : Dylan, Ikvolg straks mijn eigen tempo hè.
Ik zei : Pa, Dat is goed or.
Dus na een tijdje zagen we hem niet meer.
Ik zei het tegen Kurt ,en Kurt zei : Moeten we misschien wat trager rijden.
Ik zei neen, want mijn pa had gezegd dat hij zijn eigen tempo wel ging volgen.
Dus we reden dan nog met zen 4-en!!
Na een tijdje moesten we weer het veld in, aar ik begon er als laatste aan.
En Imre de beste van ons allen, vlamde weeral eens in het veld.
Hij kreeg geen 100 m van mij, en na een tijdje reed ik naast hem.
En we lieten de rest achter.
Imre was te goed voor mij, en Kurt en die onbekende waren ongeveer even goed als mij.(later in het verslag weten jullie allemaal wie die onbekende is.)
Na dat stukje veld, kregen we een stukje weg, om daarna weer het veld in te duiken.
Maar daar overheerste er maar 1 persoon en wie was dat weer ?? Imre hè.
Maar ik was wel blij, want er was een hekken.
En dat was omgewaaid, dus Imre moest dat rechtzetten, en dat gaf mij een gevoel dat ik hem er toch eens had afgereden.
Na dat stukje veld, doken we weer het veld in.
Maar dat was toch wel een stuk lastiger.
Het had ook al de hele dag geregend, dus we konden het wel verwachten dat het slecht ging liggen.
Maar ja, het was gewoon een hele lastige rit.
Na een heel stuk veld, en een klein stukje weg, kwamen we aan de rust.
Daar onze fietsen neergezet.(Imre en Kurt waren daar al eerder dan ons !! )
En wat gedronken, je kon er van alles krijgen : o.a. sportdrank, worstenbroodje, ice-tea, koffie, banaan,...
Dan ook nog mijn bodywarmer uitgedaan, en aan Danny gegeven.
Vond het toch nog wat te warm.
Na een tijdje kwam mijn pa ook an de bevoorrading, en vroeg aan mi9j : Met wie ga jij nu meerijden ?
En ik zei : Met die meneer(die onbekende dus)
Dus na een tijdje vertrokken met die onbekende.
Het was weer eens stukje op de weg, en daarna splitsing, we kozen natuurlijk voor de grote hè!!
Op het stukje weg, vlamde we mijn pa ook nog voorbij!!
Maar die pikte niet meer aan.
Dus we reden verder.
Opeens reedt die onbekende bijna mis, ik zei kom man hiernaartoe.
Okè zei hij , en we reden weer "op het gemak je" verder.
Die onbekende had nog wel een goede techniek or.
Na een tijdje moesten we een brug over, en dan over een heel smal paadje.
En dat paadje was misschien wel 3,5 km lang.
Ik reed die onbekende daar even af.
Maar het duurde niet lang vooraleer hij weer terug was, want Imre stoomde ons weer voorbij met de onbekende in zijn wiel.
Na een tijdje kwamen we weer op de weg en Ik zei tegen Imre: Waar is Kurt.
Hij zei : Die zit wat achter, die zit misschien bij je pa.
Ik zei : Snel verder rijden dan, want de bedoeling is meer minuten van mijn pa wegrijden.
Dus na enkele meters doken we weer het veld in, maar dat was wel wat lastiger.
Opeens vlamde Kurt ons ook voorbij.
Dus reed ik weer alleen met voor mij nog de onbekende.
Na een tijdje moesten we in het veld naar beneden, en daarna weer omhoog door houten paaltje.
Maar dat ging mij niet goed af, ik reed tegen de houten paaltjes.
En dat is niet echt slim hè.
Na wat afzien, kregen we eindelijk weer eens een klein stukje weg, en dan gingen we weer in de bossen daar aan Wachtebeke-Zelzate.
Dat is daar wel een heel mooi bos, maar met dit weer was het wat afzien ook hoor.
Na ongeveer 1 km-tje in het bos gereden te hebben, kwamen we er nog een par van de Club tegen.
Daar nog even gestopt en nog wat gebabbeld.
Met o.a. Patrick V. Hulle, Daniel Paelman, Kurt + Imre.
En dan weer verder gereden in het prachtige bos.
Na weer enkele honderden meters te hebben gereden zagen we daar iemand staan die foto`s trok.(Het was Daniel Paelman die foto`s trok)
Het waren nog redelijk mooie foto`s, en hij koos wel de mooie plekken in het bos om foto`s te trekken.
Opeens hoorden we weer de autosnelweg.
Dus kwamen we weer op de baan, daar reden we op het gemakje.
Toen moesten we onder de brug, daar een stukje omhoog en dan weer rechtdoor.
Die onbekende reedt niet omhoog, die reed gewoon op de weg.
Hij kwam na een tijdje naast mij gereden en hij zei : Zo heb ik straks meer kilometers of jou !!
En ik moest wel lachen.
Na een tijdje op de baan hebben gefietst kwam er een groepje van onze club ons voorbij gevlamd.
Het pas Patrick + Imre + Kurt, en Kurt zei die mannen die zijn niet helemaal sjuist hè.
En ik moest weeral lachen, Met Kurt valt er altijd wel eens te lachen, Patrick reedt niet de hele rit, maar keek of er geen bordjes weg waren in het bos,...
Als ze ons voorbij reden.
Moesten we links afslaan ineen kassei-straatje.
En daarna weer een stukje in het veld.
Opeens kwamen we weer in Zelzate.
Maar dan was het nog een eindje afzien hoor.
Op het einde moesten we nog klauteren langs de Vissersverkorting.
Dat was gewoon weg voor iedereen afzien.
Opeens reedt die onbekende tegen mijn wiel, en hij viel.
Want ik was aan `t twijfelen waar we heen moesten er stond een pijltje heel slecht aangeduid waar we heen moesten.
En toen zei de tot nu toe onbekende persoon tegen mij : Weet jij eigenlijk wel wie ik ben.
Neen, antwoordde ik.
Toen zei hij : Ik ben de schoonvader van Angelo Roelandt.
En ik wist niet wat ik hoorde, ik wist niet dat hij de schoonvader was van Angelo.
Angelo ken ik redelijk goed hoor, Hij kan zeer goed fietsen.
Dan nog verder gereden langs de Vissersverkorting, en dan mochten we nog een stukje langs de dijk rijden.
En daar nog wat gebabbeld met de schoonvader van Angelo, end an vlamde hij nog eens op de weg.
Maar toen kon ik helemaal niet meer mee!!
Toen moesten we nog naar boven fietsen, nog over de brug.
En dan waren we er bijna, als we er waren liep ik gelijk naar binnen.
De schoonvader van Angelo was al naar binnen geweest en kwam naar buiten die zag mij, en kwam nog naar mij toe, hij zei : goed gereden makker.
En ik lachte eens naar hem, zei tot de volgende hè.
Als ik een tijdje binnen zat kwam mijn pa ook nog, die dronk wat, en babbelde wat met de mensen die hij kende, en vertrok dan naar huis.
Want hij begon het koud te krijgen
Het was bij de bike-wash wat te druk !!
Dus dan wat gedronken en gegeten.
Wat gebabbeld met iedereen.
En dan mijn fiets weesten afspuiten, het was dan al wat minder druk.
En dan nog even naar binnen gegaan.
En dan ben ik naar huis gefietst.
En op de parking zag ik ook nog Axel Obrie zijn vader, en heb ik daar ook nog mee gebabbeld.
En dan eindelijk naar huis gefietst.
Onder de douche gesprongen.
En `s middags naar de cross gekeken.
Het was een mooie cross.
Het was een zeer mooi parcours !!
En een zeer mooie tocht !!
Voor foto`s : http://picasaweb.google.com/daniel.paelman/MTBTochtTCSASVGent31102010?authkey=Gv1sRgCOS36YLL3smIEw&feat=email#
Bedankt om mijn lang, en uitgebreid verslag weer te lezen.
En tot de volgende hè
